Η μέρα ξημέρωνε…
Μη φεύγεις…
Φυσικά και θυμάμαι…
Μη φεύγεις…
Είναι στιγμές που δεν σβήνουν…
Μη φεύγεις…
Ξημερώνει σε λίγο…
Μη φεύγεις…
Σταμάτα…
Μη φεύγεις…
Βυθίζομαι…
Μη φεύγεις…
Το ξέρεις πως πονάω…
Μη φεύγεις…
Βουλιάζω…
Μη φεύγεις…
Θα ακουμπάει η ψυχή μου πάνω σου…
Δεν μου φτάνει… Μη φεύγεις…
Δεν θα ξεχάσω…
Μη φεύγεις…
Να χαμογελάς…
Μη φεύγεις…
Να ελπίζεις…
Μη φεύγεις…
Θα σε κουβαλάω πάντα μέσα μου…
Δεν μου αρκεί… Μη φεύγεις…
Δεν έχω τίποτα περισσότερο να σου δώσω…
Μη φεύγεις…
Ο χρόνος δεν επιστρέφει…
Μέτρα τις στιγμές μας…Μη φεύγεις…
Σκιές με κυνηγάνε…
Μη φεύγεις…
Τα λόγια μου χάθηκαν μέσα σε συναισθήματα που με πλημμύρισαν…
Μη φεύγεις…
Θλίψη…
Μη φεύγεις…
Αναμνήσεις…
Μη φεύγεις…
Αδυνατώ να βαδίσουμε μαζί στον δρόμο που χαράξαμε…
Μη φεύγεις…
Ξημέρωσε… Φεύγω μα έρχεσαι μαζί μου…
Θα ζω κοντά και μακριά σου…
Τελευταία φορά… Μη φεύγεις…
Αν μ’ αγαπάς συνέχισε…
Αντίο…
Άνοιξε την πόρτα και την έκλεισε σιγά…
...να μη τρομάξει και γυρίσει πίσω…
Περπάτησε μέσα στη βροχή, μέσα στο ξημέρωμα, μέσα στα όνειρα,
μέσα στο τέλος…
Ξημερώνει ψιθύρισε…
Πέρα μακριά μια φιγούρα συνόδευε την αυγή…
Πέρα μακριά χάθηκε ο χρόνος, πέρασε ο καιρός…
Πέρα μακριά το φως της μέρας θάμπωσε το χθες…
Να μη θυμάται, να μη νοσταλγεί… Να χάνεται, να ξεχνιέται…
Και η μέρα ξημέρωσε…
4 σχόλια:
Καλώς τον._
Εννοούσα καλώς την.
Δε φρόντισα να τσεκάρω το προφίλ...
Ok..
Καλύτερο το 2ο σχόλιο σου... :)
Σ' ευχαριστώωωωω!
πολύ καλό συγχαρητήρια...
Δημοσίευση σχολίου